Test na Helicobacter pylori: rodzaje badań, przygotowanie i skierowanie online

To zakażenie bakteryjne błony śluzowej żołądka, które często przez długi czas nie daje objawów. Helicobacter pylori jest jedną z głównych przyczyn przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka i choroby wrzodowej żołądka oraz dwunastnicy, a długotrwałe zakażenie zwiększa ryzyko raka żołądka.

Więcej o objawach i leczeniu piszą artykuły choroba wrzodowa i Helicobacter pylori oraz przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka.

Są cztery podstawowe metody, a różnią się tym, czy wykrywają aktywne zakażenie:

Wybór testu zależy od sytuacji. Przy objawach bez cech alarmowych lekarz zwykle wybiera test oddechowy lub antygen w kale. Gdy potrzebna jest ocena błony śluzowej, zakażenie sprawdza się podczas gastroskopii.

• utrzymujący się ból lub uczucie pełności w nadbrzuszu (dyspepsja),
• obecna lub przebyta choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy,
• niedokrwistość z niedoboru żelaza o niejasnej przyczynie,
• rak żołądka u bliskich krewnych,
• kontrola skuteczności leczenia eradykacyjnego.

Różnice między lekami na zgagę i dyspepsję opisuje tekst IPP a blokery H2.

Przygotowanie zależy od rodzaju testu, a dokładne zalecenia podaje lekarz i placówka. Leki z grupy IPP (na przykład omeprazol, pantoprazol) oraz antybiotyki i preparaty bizmutu mogą dawać wynik fałszywie ujemny w teście oddechowym, w teście na antygen w kale i w teście ureazowym. Dlatego przed tymi testami zwykle zaleca się przerwę: w IPP najczęściej około 2 tygodni, a w antybiotykach i preparatach bizmutu około 4 tygodni.

Leków z grupy IPP stosowanych z powodu choroby nie odstawia się samodzielnie: termin i sposób przerwy ustala lekarz. Test oddechowy wykonuje się zwykle na czczo, według instrukcji placówki. Badanie przeciwciał we krwi nie wymaga przerwy w IPP, ale ma ograniczoną przydatność, o czym wyżej.

Składasz wniosek przez formularz, a lekarz ocenia go bez wizyty i dobiera rodzaj testu. We wniosku opisujesz objawy, ich czas trwania, przyjmowane leki (zwłaszcza IPP i antybiotyki z ostatnich tygodni), wcześniejsze wyniki i przebyte leczenie eradykacyjne.

• Wypełniasz wniosek o skierowanie na badanie i opisujesz objawy oraz cel badania: diagnostyka czy kontrola po leczeniu.
• Opłacasz konsultację. Opcjonalny tryb ekspresowy przyspiesza rozpatrzenie wniosku, ale nie wpływa na decyzję lekarza.
• Wniosek ocenia lekarz z prawem wykonywania zawodu, zwykle do 15 minut w godzinach pracy. Jeśli poprosi o uzupełnienie opisu lub dokumentację, masz na to 48 godzin.
• Jeśli lekarz wystawi e-skierowanie, kod przychodzi e-mailem i jest widoczny w Internetowym Koncie Pacjenta na pacjent.gov.pl.

Opłata dotyczy konsultacji, a nie samego testu, który rozliczasz w laboratorium. Opłata dotyczy oceny wniosku przez lekarza, więc gdy lekarz odmówi, nie podlega zwrotowi. Testu ureazowego nie da się zlecić osobno, bo wymaga gastroskopii.

Diagnostyki objawów alarmowych. Trudności w połykaniu, niezamierzona utrata masy ciała, uporczywe wymioty, niedokrwistość czy nowe dolegliwości u osoby starszej wymagają wizyty u lekarza i zwykle gastroskopii, a nie samego testu. Wymioty krwią, czarne smoliste stolce lub nagły silny ból brzucha oznaczają SOR albo telefon pod 112 lub 999.

Leczenie dobiera lekarz. Leczenie eradykacyjne to terapia skojarzona: lek z grupy IPP i dwa lub trzy leki przeciwbakteryjne, czasem z bizmutem, przyjmowane zwykle przez 10 do 14 dni. W schematach stosuje się między innymi amoksycylinę (Amotaks), klarytromycynę (Klacid), metronidazol albo preparat Pylera przyjmowany razem z omeprazolem.

Skuteczność leczenia sprawdza się testem oddechowym lub testem na antygen w kale, zwykle nie wcześniej niż 4 tygodnie po zakończeniu antybiotyków. Leki stosowane w chorobach żołądka znajdziesz w kategorii refluks i żołądek.